« »Energiebesparing is de snelste weg naar emissiereductie.

Gepubliceerd op 02-02-2019

Individuele bedrijven komen nog niet echt in beweging als het om emissiereductie gaat. Dat beetje dat wij uitstoten ten opzichte van het totaal is te verwaarlozen, zo is de algemene gedachte. Toch zullen we met z'n allen wat moeten doen. Vele kleintjes maken een grote.

In 2030 wordt de gaskraan in Groningen definitief dichtgedraaid. Dus zal er wat moeten gebeuren. We hoeven niet meteen alles te doen, maar stappen zullen we toch echt moeten zetten. Het is 2030 voordat je het weet.

Er is dan wel een klimaatakkoord, maar dat is politiek geleuter, zo heb ik meerdere malen gehoord. Echter dat politieke geleuter wordt wel omgezet in wetgeving. Vroeg of laat zul je daar dan toch op moeten inspelen.

Energie zal hoe dan ook duurder worden. Gaan de tarieven niet omhoog, dan zullen de belastingen op energie wel stijgen. Waarschijnlijk gaan beide omhoog. Dit betekent dus een lastenverzwaring en dus kostprijsverhogend.

De energievoorziening is dus niet zo zeker is als we altijd hebben gedacht. Dan wordt het toch tijd om stappen te ondernemen.

Verduurzamen van het energieverbruik vergt investeringen. Nu staan bedrijven niet altijd te springen om investeringen te doen, ik bedoel hiermee te zeggen dat er zoveel verlangens en wensen zijn. Het geld voor die investeringen moet er wel zijn, of in ieder geval komen. Dan dienen er keuze gemaakt te worden. Investeringen die zich het snelst terugverdienen krijgen veelal voorrang. Dat is niet altijd terecht. Je dient je ook af te vragen hoelang je met de investering vooruit kunt. Waarom zul je wel een investering doen die in 3 jaar is terugverdiend en waar je slechts 4 jaar plezier van hebt, terwijl er een andere investering is die pas over 6 jaar is terugverdiend, maar waar je 30 jaar mee vooruit kunt?

Daarnaast dien je niet alleen te rekenen met de tarieven van nu, de tarieven van de toekomst zul je ook in je overwegingen mee moeten nemen. Ik geef toe dat dit lastig te bepalen is, hier zul je dus met een aanname van een X-percentage per jaar moeten rekenen.

Dit is dus een onzekere factor. Bedrijven houden niet van onzekerheden. Investeringen waar risico's aankleven worden dan ook niet gedaan.

Met de bestaande technieken is een emissiereductie van 50% al haalbaar. Bij noodzakelijke investeringen wordt nu ook al degelijk gekeken naar energie zuinigere oplossingen.

Bovendien als de periode voor terugverdientijd wordt opgerekt zijn er meer mogelijkheden. Behalve dat dient er ook naar andere voordelen gekeken te worden. Denk eens aan verlaging van de onderhoudskosten of verhoging van de productiecapaciteit.

Investeringsselectie is een. Maar er moet ook mankracht binnen de organisatie zijn om die projecten uit de grond te trekken en er vorm aan te geven. Juist op die mensen is tijdens de crisis bezuinigd en nu zijn er te weinig techneuten op de markt beschikbaar.

Technisch is er veel mogelijk op het gebied van restwarmte, warmtewisselaars etc., maar als die kosten alleen voor die bedrijven zijn die die warmte produceren, dan zal de animo hiervoor gering zijn. De gebruikers die hier de voordelen van hebben zullen dus ook mee moeten betalen om het succesvol te laten verlopen.

 

energiebesparing-01546960951.png