« »Dienstverleners inkopen is nog niet zo gemakkelijk

Gepubliceerd op 12-01-2019

Dienstverleners inkopen is nog niet zo gemakkelijk

Het is nog niet zo gemakkelijk om zakelijk dienstverleners in te kopen. Zeker prijs is belangrijk, maar minstens zo belangrijk is de kwaliteit van de dienstverleners. Denk aan de ene advocaat die € 50,-- per uur vraagt en de andere die    € 500,-- per uur vraagt. Menig ZZP-er vraagt nog geen € 50,-- per uur, dus een advocaat moet daar ook van rond kunnen komen. Dan is € 50,-- per uur wel voldoende, is de voor de hand liggende gedachte. Waarom dan € 500,-- per uur uitgeven? Dat is maar liefst het 10-voudige!

Nu kan het ook van het belang van de zaak afhangen. In een kleinere zaak kan die € 50,-- wel voldoende zijn, maar een jonge onervaren advocaat kan de boel ook bederven. Dan is goedkoop duurkoop. Die van € 500,-- per uur heeft dergelijke situaties al vaker bij de hand gehad, weet dus precies wat hij moet doen en vooral wat hij of zij niet moet doen. Kan daarom misschien wel drie keer zo snel zijn in het schrijven van een dagvaarding o.i.d. En dan is de feitelijke prijs nog maar drie keer zo hoog voor een zaak die wel gewonnen wordt in plaats van verloren.

Of je nu een leaseauto via de ene of de andere leasemaatschappij laat rijden zal in de kwaliteit van de auto geen verschil merken. We hebben het over dezelfde auto. Het verschil in voorschot per maand is gemakkelijk uit te rekenen. Maar hebben we het over meer of minder kilometers achteraf, dan kan het totaalplaatje er wel eens heel anders uit komen te zien. Zeker op het moment dat de auto wordt ingeleverd. Kleine krasjes of deukjes wat bij de ene maatschappij er bij hoort, zal door de andere als “niet opgegeven schade” worden gezien. Daarvoor mag je dan de hoofdprijs achteraf betalen.

Bij het inhuren van interim managers is het nog lastiger. De tijdelijke manager moet zich niet alleen snel inwerken, hij moet ook met de overige medewerkers door een deur kunnen. De klus dient binnen afzienbare tijd geklaard te worden. Als je dan als organisatie voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten kun je van te voren wel bedenken dat het fout afloopt.

Bij grotere organisaties is het dan ook verstandig om met meerdere mensen het inkoopproces te doen. De een zal zich meer op de kwaliteit van de dienst moeten richten, daarvoor de specificaties moeten aanreiken, de ander zal tussen die specificaties meer op prijs kunnen sturen.

Mijn vader was betonconstructeur, maakte berekeningen voor beton- en staalconstructies voor gebouwen. Toen ik voor mijn eerste baan op de boekhouding bij het plaatselijke ziekenhuis begon vroeg een collega mij wat mijn vader precies deed. (Hij kwam met de bus voor ons huis langs en had alle tijd om binnen te gluren toen de bus voor het verkeerslicht moest wachten. Zag mijn vader aan het werk op zijn -tot kantoor ingerichte- slaapkamer). Ik vertelde hem in grote lijnen wat hij deed, om in ziekenhuis taal te blijven, maakte de röntgenfoto's van de gebouwen. Noemde enkele voorbeelden van aansprekende gebouwen in de omgeving. Reactie van mijn collega was: "Voor de verbouwing van de operatiekamers hier hebben anders wel een groot ingenieursbureau uit Utrecht ingeschakeld". Waarop ik kon terugkaatsen met de opmerking: “Toen die er niet meer uitkwamen, hebben ze mijn vader ingeschakeld. Vandaag of morgen kun je zijn rekening op je bureau verwachten. Overigens aan het academisch ziekenhuis in Utrecht had mijn vader veel meer werk”. Wat je van ver haalt is lekker...

Moraal van dit verhaal: Wie doet de feitelijke werkzaamheden? Bij het ingenieursbureau stond waarschijnlijk iemand achter de tekentafel met hooguit een MTS-opleiding. Mijn vader was geen ingenieur, maar had wel een HBO-opleiding. Daarnaast concurrerend in prijs door een lage overhead. Hij hoefde immers geen duur kantoorpand te huren of te kopen.

 

advocaat-01545922468.png